
ภาพการ์ตูนจากเวป 100Tip จากการ์ตูนที่ใครก็รู้จัก
ทุกอย่างเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ มานั่งอ่านนิยายตัวเอง ตรงนี้เอามาจากอันนี้ ตรงนั้นเอามาจากเรื่องนี้ อือ... งานเราเต็มไปด้วยแรงบันดานใจจากชาวบ้านแบบนั้นเหรอ แล้วอะไรที่เป็น "ออริจินัล" ในงานของเรา? นั่งคิดแล้วก็พบว่ามันไม่มีเลย เพราะอ่านมากดูมากเล่นมากกินมากหรือเปล่าถึงกลายเป็นว่าซึมซับทุกอย่างมาเป็นแรงบัน
ในช่วงแรกที่คิดถึงเรื่องนี้พยายามหาความภูมิใจของตัวเอง โดยการหาสิ่งที่เป็น ออริจินัล เมื่อไม่พบก็รู้สึกว่าแย่แฮะ หากผมอยู่ในโลกที่ไม่ได้อ่านไม่ได้ดูไม่ได้เล่นไม่ได้กิน แล้วก็คงจะไม่สามารถเขียนนิยายได้
พอคิดถึงตรงนี้แล้วเริ่มรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง มันไม่ผิดว่างานของเราต้องเป็น ออรจินัลแท้ คิดมาด้วยตัวเองโดยไม่สามารถตามหาแรงบันดานใจได้ ถึงจะเป็นสิ่งทีดี คำถามต่อมาคือ แรงบันดานใจนั้นถูกนำมาทำเป็นสิ่งที่ "น่าสนใจ" หรือ "ไม่น่าสนใจ"
......แล้วสิ่งที่เรากำลังทำมันน่าสนใจหรือเปล่า?