2005/Jul/19

ภาพการ์ตูนจากเวป 100Tip จากการ์ตูนที่ใครก็รู้จัก

ทุกอย่างเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ มานั่งอ่านนิยายตัวเอง ตรงนี้เอามาจากอันนี้ ตรงนั้นเอามาจากเรื่องนี้ อือ... งานเราเต็มไปด้วยแรงบันดานใจจากชาวบ้านแบบนั้นเหรอ แล้วอะไรที่เป็น "ออริจินัล" ในงานของเรา? นั่งคิดแล้วก็พบว่ามันไม่มีเลย เพราะอ่านมากดูมากเล่นมากกินมากหรือเปล่าถึงกลายเป็นว่าซึมซับทุกอย่างมาเป็นแรงบัน

ในช่วงแรกที่คิดถึงเรื่องนี้พยายามหาความภูมิใจของตัวเอง โดยการหาสิ่งที่เป็น ออริจินัล เมื่อไม่พบก็รู้สึกว่าแย่แฮะ หากผมอยู่ในโลกที่ไม่ได้อ่านไม่ได้ดูไม่ได้เล่นไม่ได้กิน แล้วก็คงจะไม่สามารถเขียนนิยายได้

พอคิดถึงตรงนี้แล้วเริ่มรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง มันไม่ผิดว่างานของเราต้องเป็น ออรจินัลแท้ คิดมาด้วยตัวเองโดยไม่สามารถตามหาแรงบันดานใจได้ ถึงจะเป็นสิ่งทีดี คำถามต่อมาคือ แรงบันดานใจนั้นถูกนำมาทำเป็นสิ่งที่ "น่าสนใจ" หรือ "ไม่น่าสนใจ"

......แล้วสิ่งที่เรากำลังทำมันน่าสนใจหรือเปล่า?

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
อันนี้ก็พูดยากนะ
แต่ในความคิดผม
"แรงบันดาลใจ" มันไม่เหมือนกัน "งานต้นแบบ" หรอกนะ...

"แรงบันดาลใจ" หรือ "สิ่งดลใจ" มันหมายถึงทุกสิ่งทุกอย่าง หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่ทำให้เรามีความคิด มีไอเดีย มีแรงที่จะสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ออกมา... ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน (หรือแฟน), ดนตรี, เพลง, วิวทิวทัศน์, ข่าว, บทความ หรืออะไรต่างๆ 108-1009 (ไม่ใช่เบอร์โทรศัพท์)

ส่วน "งานต้นแบบ" หรือจะใช้คำว่า "อิทธิพล" ก็อีกอย่างหนึ่ง มันเป็นอะไรที่ไม่ใช่ "แรงบันดาลใจ" นะ มันก็แค่อะไรสักอย่างหนึ่ง ที่ลอยมากระทบต่อมฮอร์โมนอะไรสักอย่างในร่างกาย ให้รู้สึกประมาณว่า "โอว...ว ไอ้นี่แหละ", "ไอ้นี่ไง ใช่เลย !" อะไรทำนองนั้น

ถ้าจะยกตัวอย่าง ก็เกี่ยวกับการ์ตูนละกัน (ใกล้ตัวดี)
นักเขียนทุกคนย่อมมีทั้ง "สิ่งที่ให้แรงบันดาลใจ" และ "การรับอิทธิพล" มาทั้งสิ้น แต่ถ้าดูให้ดีๆ มันก็ไม่เหมือนกันหรอกนะ
"อิทธิพล" เช่นว่า ดู My-HiME มา แล้วปิ๊งอย่างเขียนเรื่องทำนองสาวน้อยกับอาวุธวิเศษ, ดู "Marimite" แล้วอย่างเขียนเรื่องทำน้อยความรักในโรงเรียนหญิงล้วน เป็นต้น (อันนี้เป็นบ่อย... นี่ยกตัวอย่างจากตัวเองมาเลยนะนี่)
"แรงบันดาลใจ" เราอยากเขียนการ์ตูนสักเรื่อง พอไปเห็นงานของคนอื่น ก็คิดในใจว่า "ฮืม...ม เราต้องทำงานออกมาให้ดีกว่านี้ให้ได้" หรือ อ่านนิยายของลุงแล้วคิดในใจว่า "เจ๋งจริงๆ อยากเขียนนิยายมั่งแล้วสิ" อะไรทำนองนี้

ปล 1. ความเห็นส่วนตัวล้วนๆ แต่ละคนก็มีบรรทัดฐานแตกต่างกันไปละนะ นี่เป็นแค่บรรทัดฐานของผม

ปล 2. ในการสร้างสรรค์ผลงานออกมาชิ้นหนึ่ง ขอแค่เพียงออกมาจากการสร้างสรรค์ของเราล้วนๆ ถึงแม้จะรับอิทธิพลจากนู้น จากนี่มาบ้างก็ตาม ถ้าไม่ได้ขนาดว่าเปิดเรื่องอื่นอ่าน แล้วคิดตาม เขียนตาม ลอกตาม ผมก็ถือว่าเป็น Original ของคนๆ นั้นแล้วนะครับ (มองในความเป็นกลาง หาใช่ความต้องการ"จับผิด"ไม่ ถ้าคนมันจะ"จับผิด" งานดี เลิศหรูขนาดไหน ก็ตกเป็นขี้ปากให้เขาด่าได้วันยังค่ำ)
#1  by  Witna At 2005-07-19 04:53, 
อยากเล่าเรื่องโกวเล้ง ที่ได้แรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องฤทธิ์มีดสั้นมาจากหนังคาวบอย...

นั่นแหละ แรงบันดาลใจจะมาจากไหนไม่สำคัญ สำคัญคือเราทำให้มันเป็นตัวของตัวเอง ใส่ความสร้างสรรค์ลงไปได้ขนาดไหน

อีกอย่าง เราว่า นักเขียนก็ต้องว่าเรื่องของตัวเองสนุกทั้งนั้นล่ะนะ ไม่งั้นจะอดหลับอดนอนเขียนกันทำไม ไปทัวร์บริโภคไม่ดีกว่าเร้อ

อยากเขียนยาวกว่านี้...แต่รู้สึกว่าเหนื่อย.. ไว้ถกกันสดๆ ละกันน่อ = =/
#2  by  draco At 2005-07-19 20:30, 
มีแรงบันดาลใจหรือไม่มีแรงบันดาลใจ ถ้าผมเห็นว่ามันเด็ดดวงมันก็เป็นตามนั้นแหละ
#3  by  Temp Nightflare At 2005-07-22 01:38, 
ไอ้นี่ผมสแกนโพสเองล่ะ จำรอยเปื้อนได้ :P
#4  by  garun At 2005-08-24 05:29, 
#5  by   (161.246.1.33 /161.246.64.51) At 2006-07-06 11:06, 
แรงบันดาลใจ สำคัญ รึเปล่าน้อ มันโมเอะรึเปล่าหล่ะ
#6  by  p bat na (124.120.6.163) At 2007-06-08 03:56, 

<< Home


ณัฐพล พรหมบุตร
View full profile